Dag 1 en 2, van Amsterdam naar Sapporo

Op weg naar Schiphol stonden er enorme files, maar daar hadden we rekening mee gehouden, en dus waren we er twee uur van te voren om in te checken. Ten eerste duurde dat inchecken erg lang, en bovendien werd ik op een eerdere vlucht geboekt om zeker te zijn van mijn aansluiting in Frankfurt. Toen had ik dus opeens nog maar een half uur voor het boarden en moest ik ook nog wat Yen ophalen. Uiteindelijk moest ik voordringen bij de handbagagecheck en naar mijn gate rennen, om uiteindelijk in Frankfurt ruim mijn aansluiting te halen en anderhalf uur te moeten wachten. Lekker handig dus…

Tijdens de vlucht zat ik tussen twee studenten Japans in die allebei een jaar in Japan gingen studeren. Igor uit Servie was er al eens eerder geweest. Hij had zijn studie al afgerond en ging nu voor onderzoek. Hij was enorm voetbalfan, dus dat praat makkelijk. Ik heb meteen wat Japans geleerd: “Eigo ga dekimas ka?” Spreekt u Engels? Jana uit Duitsland ging voor het eerst, was uberhaupt nog nooit ver gevlogen en was enorm zenuwachtig. We zijn wel nog even met haar meegelopen tot de aankomsthal, waar het contact van haar universiteit stond, dus dat kwam wel goed.

Zelf moest ik toen nog een overstap maken naar een binnenlandse vlucht met ANA (All Nihon Airways). Daar was ik dus ook de enige buitenlander op het vliegtuig (zie gate 18 in foto). Gelukkig spreek je “juice” in het Japans net zo uit als in het Engels, dus dat is makkelijk wanneer je wat wilt drinken. Verder vooral geslapen tijdens dat korte ritje en uit het raam gekeken; we vlogen langs de westkust van Japan. Mooi op tijd landde ik in Sapporo. Dat wil zeggen; New Chitose Airport, en dat ligt nog 40 km onder Sapporo. Dus eerst nog weer met de trein, en gelukkig wist ik nog hoe het kaartjes systeem werkte, want vind dat maar eens uit met een bijna geheel slapende kop.

Bij aankomst in Sapporo was het lekker zonnig weer, en mijn ryokan was makkelijk te vinden. Het is een vrije luxe ryokan, met mooie kamers (zie foto) en een badkamer bij elke kamer. Alles ziet er echt ‘in stijl’ uit, alle dienstmeisjes dragen uiteraard kimono, en je krijgt bij aankomst thee op je kamer.

Ik heb zojuist ook mijn diner laten opdienen op mijn kamer, en ondertussen is ook mijn futon (bed) uit de kast gehaald en uitgespreid. Vervolgens heeft het me een kwartier gekost om uit te leggen in het Japans dat ik al 30 uur wakker was. Maar uiteindelijk is het toch gelukt met dank aan het Lonely Planet phrasebook.