Dag 4, Toya-ko
Vandaag ben ik naar een van de vele nationale parken van Hokkaido geweest. Het centrum van dit park wordt gevormd door Toya-ko, oftewel het Toya meer. Het was wel een flink eind van Sapporo vandaan, bijna 2 uur met de trein. Maar uiteraard rijden ze allemaal op tijd, dus dat is wel weer fijn. Ik moest wel vroeg opstaan want anders bleef er nog maar weinig over van de dag. Hierdoor kwam ik in de ochtend spits terecht, en omdat mijn ryokan middenin een wijk met overheidsgebouwen ligt, moest ik me door de kuddes ambtenaren heen worstelen die van het station af kwamen. Het is echt net een kudde, want ze zien er allemaal hetzelfde uit.
Het plan voor de dag was om een rondje te fietsen om het meer (zie foto). Dit is ongeveer 40 kilometer, dus goed te doen in een paar uur. Onderweg kon ik dan mooi genieten van het lekkere weer, het meer, en de bergen eromheen. Het meer had vreemd genoeg ook een berg in het midden, maar dat was eigenlijk ook niet zo vreemd, omdat het een vulkanisch actief gebied is. Onderweg kwam ik ook nog langs 2 actieve vulkanen. Beiden zijn ze de laatste keer in 2000 uitgebarsten, maar nu kwam er alleen nog maar stinkende rook uit.Een van de twee, de Usu vulkaan is overigens nog erg nieuw. In 1943, na een aardbeving, zat er opeens een heuvel in een daarvoor plat weiland. Binnen 2 jaar was dit heuveltje uitgegroeid tot een 400 meter hoge vulkaan. Het nieuws hierover werd zoveel mogelijk stil gehouden, omdat het gezien kon worden als slecht teken voor de oorlog. Ook kregen de lokale mensen de opdracht om de vlammen van de vulkaan te doven zodat de Amerikanen het niet konden gebruiken als baken. Oppassen dus als je in Japan een mooi stukje land koopt om er iets op te bouwen.
Terug in Sapporo besloot ik om vandaag maar eens niet in het hotel te eten (hoewel dit wel erg lekker was). Sinds mijn vorige Japan bezoek ben ik een fan van 'ramen', dat zijn een soort noedels in een soep met groente, tauge en vlees. Die noedels pak je er dan een beetje uit met je stokjes en slurp je naar binnen. Nou blijken ze hier in Sapporo een heus 'ramen yochoko', ramen steegje, te hebben. Het was een 1.5 meter breed steegje met daarin alleen maar ramen bars (wel zo'n 20). Ramen eet je namelijk zittend aan een bar, terwijl het voor je neus wordt klaargemaakt. Daar moest ik natuurlijk geweest zijn. En om te bewijzen dat ik ook echt in Japan zit, en echt in de ramen yochoko ben geweest, heb ik 2 Koreanen (Hiddingu!) gevraagd om even een foto van mij te maken.

1 Comments:
Ik kan je zo prachtig volgen Jan. Het lijkt wel een persoonlijke reisgids.
veel plezier en goeie reis verder
pap
Post a Comment
<< Home