Dag 23, Kyoto
In de planning stond voor vandaag eigenlijk 'Kansai', zo heet deze regio van Japan. Maar omdat ik nog niets echt over de regio (behalve over Kyoto en Nara) had gelezen, heb ik besloten om er een relaxed dagje Kyoto van te maken. Vooral relaxed omdat ik de weg nog weet, en weet welke bezienswaardigheden de moeite waard en/of gratis zijn. Overigens kan ik me van bijna elke stad waar ik ooit geweest ben de stadsplattegrond nog voor geest halen (tenminste, als ik er ooit de weg heb moeten zoeken met een kaart). Soort fotografisch geheugen ofzo, denk ik. Dat klinkt overigens nuttiger dan dat het eigenlijk is, want hoe vaak kom je nou als toerist twee keer in dezelfde stad?
's Ochtends eerst wat lunch-werk (melk en rijstbal) ingeslagen bij de dichtsbijzijnde convenience store. Deze kleine supermarktjes zitten overigens overal in Japan en zijn 24 uur per dag open, erg handig. Daarna door naar de fietsverhuur nabij het station. Toen ik daar kwam, vroeg de medewerkster (Tomomi, studeert in vrije tijd Frans, emailadressen uitgewisseld) of ik al eerder daar een fiets had gehuurd. Tsja, een half jaar geleden, zei ik (bij mijn eerste bezoek aan Kyoto). Bleek dus dat ze me nog kende van de vorige keer.
Eerst ben ik naar een tempel gefietst met gratis toegang (blijf toch Nederlands), en vervolgens naar de Kiyomizu-dera. Dit is een erg bekende, en dus enorm drukke, tempel die gedeeltelijk staat op houten palen en tegen de helling van een berg is gebouwd (zie foto). Vooral tijdens het kersebloesem seizoen is hij schitterend, als alles bomen eromheen in (roze) bloei staan. Hierna was het al een beetje tegen lunchtijd aan, dus ben ik naar het keizerlijke park gefietst. Daar heb ik lekker in de schaduw mijn lunch opgegeten, en ondertussen een beetje genoten van het mooie park.Ook had ik nog even tijd om een stukje krant te lezen. In Japan heb je een paar Engelstalige dagelijkse kranten, bedoeld voor de buitenlandse inwoners en reizigers. Ik had de Japan Times, maar de andere bekende zijn de Daily Yomiuri en de Asahi Shimbun. Deze kun je vaak in grote steden of in kioskjes op grote treinstations krijgen. Op het moment gaan ze echter maar over een ding: Noord-Korea. Zowiezo krijgt Europees nieuws niet zo veel aandacht, en ik heb eigenlijk geen flauw idee wat er op het moment in Nederland allemaal speelt (verkiezings campagnes zeker?).
Na een rondje door het park ben ik eerst naar de Heian Jingu gefietst. Deze bekende schijn heeft een prachtige tuin, maar rond twee uur was het nog zo druk, dat ik besloot eerst wat andere dingen te bezoeken (een fiets is dus erg handig). Eerst heb ik het Path of Philosophy gefietst, en ben er ook deze tweede keer niet echt wijzer van geworden. Vervolgens nog even langs een hele mooie half in de bossen verscholen, maar weinig bezochte, tempel geweest, de Honen-in (zie foto).Al deze plekken kende ik dus nog van vorige keer, en zo ook de Nanzen-ji Oku-no-in. Dit is een prachtig sfeervol klein schrijntje, verscholen in een vallei achter de Nanzen-in, en vrijwel genegeerd door toeristen. Wel kwam ik er dus wel twee Nederlanders tegen, tenminste dat hoorde ik aan hun dikke accent, want ze vroegen de weg in het Engels. Zowiezo heb ik vandaag verrassend veel Nederlanders gezien, ook al twee kak-studentes in de Honen-in.
Ten slotte dus nog langs de tuinen van de Heian-jingu (zie foto). Die zagen er nu in de herfst toch weer heel anders uit dan in de lente, ik zou eigenlijk de foto's eens moeten vergelijken. Voor het eerst deze vakantie begon het te regenen (behalve destijds tijdens het shinkansen avontuur), dus ik moest nog doorfietsen om redelijk droog bij de fietsverhuur te komen.Morgen naar Hiroshima, eindelijk weer een onbekende stad.

0 Comments:
Post a Comment
<< Home