Dag 28, Aso-san

Vandaag maar eens een vulkaan beklommen. Had ik nog nooit gedaan dus het werd tijd. Midden in Kyushu (het zuidelijke eiland van Japan) ligt een vulkaan caldera, genaamd Aso-san (san betekent berg). Een caldera is een soort kom-vormige krater, met een vrij plat middengedeelte, en hoge bergranden. Zo'n caldera ontstaat als een vulkaan-berg door het uitspuwen van lava van binnen 'hol' wordt. Dan kan de berg in zichzelf instorten.

De Aso-san is vrij oud, en zo'n 128 km in omtrek, waarmee het een van de grootste caldera's ter wereld is (en de grootste nog actieve). Dat moet dus een behoorlijk klap zijn geweest toen die uitbarstte (en instortte). Inmiddels zijn er allemaal dorpen, steden en zelfs spoorwegen in de caldera gebouwd. Omdat er zich vaak wel nog wat magma onder de oude vulkaan bevindt, ontstaan er vaak weer kleinere vulkanen in de caldera. Dit is ook hier gebeurt. Ongeveer middenin de grote krater bevinden zich een stuk of 5 bergen, waarvan er eentje nog actief is.

Het is een schitterend natuurgebied, met mooie en ruige bergen, omgeven door vlaktes en met altijd op de achtergrond de hoge steile wanden van de caldera. Aan een kant is de caldera open, en via deze kant kun je dus makkelijk met de trein vanuit Kumamoto naar Aso (de stad in het midden, waarna de caldera vernoemd is, denk ik) reizen. Vervolgens heb ik de bus genomen naar het vulkaan museum dat midden tussen de 5 bergen ligt. Dat museum heb ik (letterlijk) links laten liggen, want het was veel mooier om te voet de omgeving te verkennen. Gelukkig voor de toeristische wandelaar zoals ik liepen er geasfalteerde voetpaden en stenen trappen de bergen op. En gelukkig voor de Japanse vrouwen met naaldhakken (die dragen ze hier bijna allemaal, en altijd extreem lange, waar ze totaal niet op kunnen lopen) en Louis Vuitton tas (die hebben ze ook allemaal), was er ook een kabelbaan station dat je naar de rand van de vulkaan bracht. En voor diegenen met een rijke vent was er zelfs nog een helikopter.

Ik ben eerst de Kijima-dake op geklommen. Deze is 1321 meter hoog, en geeft een schitterend uitzicht over de hele omgeving (zie foto's). Vroeger was het zelf een vulkaan, want het heeft nog een krater in het midden. Hier kun je helemaal omheen lopen, over de rand. Vervolgens ben ik de berg af en naar het kabelbaan station gelopen en vandaar omhoog geklommen naar de actieve vulkaan, de Naka-dake. Terwijl de Kijima-dake begroeid is met gras en struiken, is de Naka-dake net een maanlandschap. Overal ligt een soort zwart 'zand', keien en rotsen, en hier en daar groeit wel iets, maar het heeft een rare oranje-bruine kleur.

De krater ligt op ongeveer 1300 meter hoogte, en er komen continu allerlij stinkende (en mogelijk giftige) gassen uit (zie foto). Er wordt afgeraden om te krater te bekijken als je astma hebt, en als de wind verkeerd staat is het zelfs verboden om op sommige plaatsen te komen. In de krater zelf bevindt zich een soort meertje met een vreemde blauw-groene kleur. Er zijn in het verleden wel mensen gedood door een plotselinge uitbarsting, en daarom staan er nu hier en daar een soort betonnen hutjes waarin je kan schuilen in zo'n geval. Maar vandaag was alles rustig.