Dag 24, naar Hiroshima

Over vandaag valt weer niet veel te vertellen. Het is maar 3 uurtjes reizen naar Hiroshima, maar er waren weer eens treinproblemen. Dit is al de tweede keer in 3 weken, dus misschien is het Japanse treinsysteem toch niet zo feilloos als ze willen doen geloven. Ik heb dus ook niet zoveel foto's kunnen maken, maar om toch nog iets te laten zien, ben ik 's avonds even naar de 'A-Bomb Dome' gelopen. Dit is de ruine van een gebouw dat precies onder het hypocentrum (een atoombom ontploft in de lucht en niet op de grond, om het effect zo groot mogelijk te maken) van de eerste atoombom lag. Alles in de omgeving van het gebouw was letterlijk plat, maar van dit gebouw stond nog wat, waaronder het geraamte van de koepel. Dit komt omdat het vrij nieuw was en gemaakt van gewapend beton, en vanwege de richting waarin een atoombom ontploft. Morgen meer over de bom op Hiroshima.

Toen ik langs het monument liep om deze foto te maken, hoorde ik overigens een bekende melodie. Het bleek dat even verderop langs het hek, drie mensen stonden. Ze hadden een spandoek opgehangen, kaarsjes en waxinelichtjes aangestoken, en hadden een draagbare radio waaruit 'Imagine' van John Lennon klonk. Even verderop, langs de oever van de rivier die langs het monument stroomt, waren wat jongeren bezig herrie te maken op muziekinstrumenten. Maar muziek kon je het niet noemen, ze ongelovelijk lelijk was het. En zo waren sommigen dus bezig om te bidden voor vrede op aarde, en waren anderen juist weer bezig die vrede te verstoren. Maar zo lijkt het altijd wel te gaan.