Dag 29, naar Nagasaki

Vandaag ben ik aangekomen in de laatste stad van de reis, Nagasaki. Een stad die bekend staat om zijn verbintenis met het buitenland (de Nederlanders) en om de tweede atoombom. Maar voordat ik op de trein stapte was ik 's ochtends eerst nog even langs het Suizenji park in Kumamoto geweest. Dit park is aangelegd in .... en ontworpen om de Tokaido, de oude weg tussen Kyoto en Tokyo, voor te stellen. Die overeenkomst kon ik als leek niet helemaal zien, behalve dat de Fuji berg duidelijk herkenbaar was. Evengoed is het een erg mooie tuin om een beetje rustig in rond te wandelen. Alle foto's van vandaag zijn hiervan.

Verder is er vandaag weinig gebeurd. Om wat ruimte te vullen kan ik misschien nog wat meer vertellen over Kyushu. Een van de dingen die me opvallen is dat, hoewel iedereen ook hier naar me staart, hun gezichtuitdrukking toch net iets anders lijkt dan in de rest van Japan. In Hokkaido en Honshu was het meer een soort blik van vriendlijkheid gemengd met nieuwsgierigheid, terwijl ik het gevoel heb (maar dit is puur subjectief) dat er hier regelmatig een beetje 'wat mot je hier' tussendoor zit. Zeker in Kumamoto en Aso-san voelde ik me af en toe niet helemaal welkom, en dat gevoel heb ik verder helemaal nog nooit gehad in Japan. Hier in Nagasaki lijkt het wel als van ouds te zijn. In ieder geval waren er meteen mensen die me hielpen toen ik met mijn Lonely Planet gids op zoek was naar mijn ryokan. Ze liepen zelfs even mee om me de weg te wijzen.

Wat verder opviel in Kumamoto en Aso-san, was dat het gebied duidelijk betere tijden heeft gekend. Er stond net iets meer braak en er waren toch net iets meer verlaten en vervallen panden dan in de rest van Japan. Ook ziet alles er wat ouder uit. Nu is dat maar een relatief begrip, want heel veel dingen in Japan zien er oud uit. In Nederland zouden we het gammel noemen, maar dat is het nou net, hier lijkt het wel oud, maar werkt alles nog zoals de eerste dag. Japan is een cash land. Alles gaat hier met contant geld, en dus moeten alle machines hiermee kunnen werken. Ook houden ze hier zowiezo veel van machines, en je kan (moet) ze voor alles gebruiken; betalen in de bus, wisselgeld krijgen in de bus, bestellen in een restaurant, treintickets kopen, de toegangspoortjes voor stations, en natuurlijk al die vending machines die op elke straathoek staan en waaruit je frisdrank, bier, sigaretten, ijsjes, en eigenlijk alles wat je je maar kunt voorstellen kan halen.

Morgen op zoek naar onze Nederlandse roots in Nagasaki. Het Dejima eiland is voor een flink deel gereconstrueerd, dus ik ben benieuwd. Misschien dat ik voor het eerst eens iets kan lezen in een museum.